کاغذ پاره

دست هایمان ان قدر کوتاه شده است که دیوار کوتاه قدیم هم برایمان قد برافراشته است

وقتی که به خود می نگریم احساس دیوار ترک خورده را داریم

پس ریزش از ماست نه از دیواری که زمانی برایمان کوتاه بود 

ریزش سنگ های درون مان که از خوبی ها درست شده بود 

حال بدی با انداختن سنگ ریزهای خوبمان ما را همچون سیاهی به دام خویش میکشد

سیاهی که تاریکی را در خود دارد و تاریکی تنهایی را ....